Pracownia Konserwacja Papieru i Skóry zajmuje się: konserwacją rękopisów na papierze i pergaminie, starodruków, nut, grafiki, rysunków, plakatów, afiszy, map, atlasów, dokumentów archiwalnych, zdjęć fotograficznych, papierowych tapet malowanych i drukowanych, dzieł malarskich na jedwabiu i podłożu papierowym w technice pastelu, gwaszu, akwareli, a także obrazów olejnych na tekturze, opraw książek i starodruków ze skóry, laki i kości słoniowej. Program prac konserwatorskich zawsze poprzedzony jest badaniami laboratoryjnymi, a z przeprowadzonych prac sporządzana jest dokumentacja konserwatorska: opisowa i fotograficzna. Wśród restaurowanych starodruków na pierwsze miejsce wysuwa się egzemplarz pierwszego wydania dzieła Mikołaja Kopernika "De revolutionibus orbitum coelestium” z 1543 r. ze zbiorów Biblioteki Jagiellońskiej w Krakowie. Jednymi z najstarszych obiektów poddawanych konserwacji są manuskrypty koptyjskie: dwa pairusowe, pochodzące z VII-VIII wieku oraz pergaminowy, pochodzący z IX-X wieku. Prace prowadzone są w Egipcie w Muzeum Narodowym W Aleksandrii, w ramach współpracy z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Specjaliści Pracowni restaurowali na przykład najstarsze rękopisy i dokumenty ze zbiorów Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu, a także inkunabuły i starodruki z Biblioteki Kapituły Zamoyskiej w Zamościu, mapy o dużych powierzchniach m.in. ze zbiorów Muzeum Żup Solnych w Wieliczce – 7m2 oraz weneckie globusy Nieba i Ziemi autorstwa Vincenzo Coronellego (XVII w.) z Pałacu w Nieborowie. Ponadto w Pracowni przeprowadzono konserwację całej rękopiśmiennej spuścizny Fryderyka Chopina, pochodzącej z kolekcji Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego i Towarzystwa im. F. Chopina, oryginalnych zapisów nutowych Karola Szymanowskiego, Wolfganaga Amadeusza Mozarta.